Eg hadde eigentleg ikkje tenkt så mykje på dette, eg, at noko av leksa til skulejenta mi er å spisse blyantane. Ikkje før eg såg beskjeden på planen hennar no før helga.
Det er liksom slikt eg trur gjer seg sjølv. Ikkje fordi at eg ikkje har spissa blyantar i mitt liv. Det trur eg eg er meister på. Som den kontorrotta eg er, så har eg hatt stor glede av slikt. Eg har alltid hatt denne nydelege kjensla av kontroll når eg har hatt ein nyspissa blyant i handa mi. Då er eg liksom klar; førebudd og parat til dyst.
Ta ein av desse blyantane her i handa di, for eksempel, og kjenn på den nye starten du får når du skal til å skrive. Blanke ark og spisse blyantar... Mmmmm.
Eg spissa naturlegvis også mine eigne blyantar når eg fyrst var i gang. Alle fekk seg ein runde eller to i spissaren, berre sånn for ordenens skuld.
Men at eg måtte få ein eksplisitt beskjed frå læraren til jenta mi om hennar blyantar, det var eg ikkje førebudd på.
For å vere ærleg så trudde eg dottera mi dilta etter i fotspora mine...
Akk ja, slik kan det gå.
Ha no ei god veke, gjerne med spisse blyantar.
.jpg)
Så fint medisinskap du har fått under her! Jeg har også et gammelt medisinskap i tre, har ikke gjort noe med det (bortsett fra en grundig vask...), men det henger over do og er til oppbevaring av...medisiner.Ja,vi har ikke destore mengdene, men paracet ognesespray og sånn, ja, du vet...en dekorativ og nyttig ting ;)
SvarSlettGod ny uke!
Jeg pleide alltid å spisse blyantene mine flere ganger daglig da jeg gikk på skolen....for å få tida til å gå i timene....
SvarSlettÅ ja - lukta av nyspissa blyantar er herleg, hehe! Kontorrotte eg òg! ;)
SvarSlett