Om sko og sal

Sal er kjekt. No er det berre å slå til. Men som trebarnsmamma blir det av og til veeeldig mykje klede i heimen. Sidan alle er jenter, blir det mykje arving og lite kasting. Dermed hopar mengdane seg opp. Ikkje av den grunnen at dei arvar, men av den grunnen at eg synest dei også må få litt nytt, ikkje sant? Mellomste jenta her har eit skap som er så proppa at det er vanskeleg å få ut skuffene.

Når det no er sal og eg har lyst å kjøpe massevis av dei lekre kleda, må eg derfor bremse meg sjølv.

Derfor har eg no berre kome heim med eit par sko til veslejenta vår som blir to år denne månaden. Dei er av merket Angulus og er kjempegode på foten har eg blitt fortalt.

Sko skal ein jo ikkje arve, og dei to eldste jentene har alltid fått nye sko (- selskapssko). Men så er det vel slik at ein blir meir slepphendt og avrunda etterkvart, så minstejenta har brukt nokre arvesko innimellom. Men no skal ho få bruke desse herlege lilla sakene så mykje ho (og eg) vil. Eg skal ikkje tenkje at dei skal halde lenge og til alle ungane, ho skal få ha dei for seg sjølv, og ho skal få bruke dei til fint og til kvardags.

Eg gler meg til ho har vakse ein liten cm til, då er ho og eg klare, tenkjer eg.

Sal er altså kjekt, men ein må vite å styre seg også. (Eg klarte meg denne runden, he he.)